Autor: admin | Kategoria: Sztuka cyrkowa | Opublikowano dania 09-04-2010
Żonglerka to jedna z najbardziej popularnych cyrkowych sztuczek. Artyści zwinnie podrzucający kilkanaście piłeczek lub przerzucający między sobą kółkami wywołują nasz nieodmienny podziw. Zazdrościmy im zwinnych ruchów i precyzji, a po powrocie do domu sami próbujemy swych umiejętności, zwykle z mizernym skutkiem. Opanowanie do perfekcji sztuki żonglowanie wymaga bowiem wielu godzin żmudnych ćwiczeń.
Sztuka ta ma swoją długą historię. W starożytnym Egipcie zajmowały się nią przede wszystkim kobiety. W późniejszych czasach żonglerka była rzadko praktykowana, w średniowieczu wiązano ją na przykład z działaniem sił nieczystych, co nie zachęcało do jej uprawiania. Dopiero w XVIII w., w latach rozkwitu nowożytnego cyrku żonglerka wróciła do łask.
Dziś stanowi jeden z obowiązkowych elementów wielu pokazów cyrkowych. Wraz ze wzrostem popularności tej trudnej sztuki rosła też liczba różnych jej wariantów.
Najbardziej popularna forma żonglowania to żonglerka solo, w której artysta przerzuca z ręki do ręki przedmioty, a następnie zwinnie je łapie. W cyrku możemy spotkać także żonglerkę wieloosobową, w której kilka osób przerzuca przedmioty między sobą. Do najbardziej efektywnych form żonglerki należy żonglerka kontaktowa, w której artysta nie traci kontaktu z przedmiotem, którym żongluje, a on niejako przepływa po jego ciele.
Przy tej sztuczce wykorzystuję się zwykle kulę wytworzoną z akrylu, jednak żonglerka nie ogranicza się tylko do tego rodzaju przedmiotów. Spotyka się więc tradycyjną żonglerkę kulami, ale także żonglowanie maczugami, obręczami, kapeluszami, nawet płonącymi poi. Popularność występów żonglerów sprawiła, że obecnie powstają kolejne szkoły i kursy żonglerki.