Sztuka cyrkowa – akrobatyka, kuglarstwo, żonglerka, fireshow, szczudlarze, klauni

Cyrk jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej charakterystycznych form rozrywkowych. Jest to zbiór sztuk widowiskowych polegających między innymi na pokazach akrobatycznych, żonglerstwie, połykaniu ognia czy mieczy.

Trudno sobie również wyobrazić cyrk z prawdziwego zdarzenia bez porządnego klauna albo mima czy innych komediantów. Sam klaun jest chyba symbolem nierozerwalnie kojarzącym się z pokazami cyrkowymi, a przy tym są oni ulubieńcami dzieci ze względu na zabawne zachowanie i kolorowe stroje, wielkie buty, czerwone nosy.

Choć trudno w to uwierzyć, początki sztuki cyrkowej sięgają aż średniowiecza, gdzie wędrowne trupy artystyczne występowały w różnych miastach ze swoim programem. Jarmarki i festyny były okazjami, na których zawsze można było spotkać kuglarzy, natomiast ulice miast służyły za arenę.

Cyrkowy namiot, w którym dziś odbywają się pokazy jest przeważnie miejscem, do jakiego dziecko wejdzie niemalże zauroczone. Ogromna arena i magia cyrkowego świata mogą bez wątpienia oczarować każdego. Dziś w dobie rozwoju branży usługowej, mamy możliwość wynajęcia artystów na konkretne okazje, na przykład przyjęcia urodzinowe dla dzieci. 

Wydawać by się mogło, że nieodłącznie na urodzinach musi pojawić się klaun, jednakże dzieci, a często również i dorośli chętnie oglądają występy żonglerów, szczudlarzy oraz akrobatów. Warto docenić pracę artystów cyrkowych, ponieważ niejednokrotnie wiąże się ona z niebezpieczeństwem, szczególnie, gdy chodzi o popisy na trapezach lub w przypadku treserów dzikich zwierząt.

Trzeba także przyznać, że na pozór łatwe sztuczki, takie jak jazda na jednokołowym rowerze jest nie lada wyczynem okupionym długimi godzinami ciężkiej pracy.

Cyrk to instytucja, której głównym zadaniem jest bawienie widza, ale także wywoływanie w nim zdziwienia czy strachu. Służą temu występy różnorodnych artystów, którzy w każde przedstawienie wkładają maksimum wysiłku i ciężkiej pracy.

Oprócz wielogodzinnych treningów wymagają one także ogromnej odwagi, w wielu przypadkach nawet najmniejszy błąd może skończyć się tragicznie. Na szczęście takie wypadki nie zdarzają się zbyt często, zwykle każdy występ przebiega zgodnie z planem. Opracowuje się go na długo przed występem, ostateczny rezultat często jest wynikiem inwencji twórczej samego artysty.

Na przykład występ klowna w dużej mierze uwarunkowany jest jego pomysłowością i dodatkowymi umiejętnościami, które posiadł, takimi jak gra na instrumencie czy sztuczki ze zwierzętami. Klown musi też odpowiednio dostosowywać swój występ do reakcji publiczności, prowadząc z nią swego rodzaju dialog.

Są jednak występy, w których nie ma miejsca na improwizację. Pokaz akrobacji to rezultat długich godzin ćwiczeń, a artysta nie może pozwolić sobie na najmniejszą zmianę w programie. Podobnie wyglądają występy artystów, których domeną jest fireshow, czyli taniec z ogniem. Płomienie to niebezpieczny żywioł, a zabawa z nimi wywołuje ogromne wrażenie na widzach, jednak artysta musi wykazywać się przy tym niezwykłą precyzją, od której zależy jego bezpieczeństwo.

To, co z pozoru wydaje nam się zabawą w rzeczywistości jest więc ciężką pracą, wymagającą dokładności i skupienia. Treningi i podróże z miejsca na miejsce zajmują cyrkowcom całe dnie, dlatego często możemy spotkać wśród nich całe rodziny praktykujące sztukę cyrkową. Większość z nich zgodnie przyznaje, że cyrk to całe ich życie i nie wyobrażają sobie, żeby miało się to zmienić.

Na samo wspomnienie o cyrku przed oczami wielu z nas stają klowni. Kolorowi przebierańcy z czerwonym nosem i tęczową peruką na głowie wywołują uśmiech na naszych twarzach, bez względu na to, ile mamy lat. I takie właśnie jest zadanie klownów: bawić i rozśmieszać cyrkową publiczność.

Ich występy zawierają często elementy akrobatyki, czy tresury zwierząt, co jeszcze bardziej je uatrakcyjnia. Wbrew pozorom ich praca wymaga, bowiem wielu umiejętności i przede wszystkim talentu, nie tylko komicznego. Niełatwo jest, bowiem przyciągnąć uwagę rozentuzjazmowanej publiczności i konkurować z występami akrobatów czy magików, dla których pokaz klowna stanowi jedynie przerywnik.

Większość klownów opanowało tą sztukę do perfekcji. Nauczyli się grać na instrumentach, wykonywać sztuczki akrobatyczne, czy tańczyć – wszystko po to, by zainteresować widza i wywołać uśmiech na jego twarzy. Na przestrzeni lat pojawiło się kilka klownów, które zasługują na naszą szczególną uwagę, jest to rodzina Fratelli czy klown Coco.

Wykonując ten z pozoru niepoważny zawód można, więc na długie lata zyskać sobie sympatię widzów i na długo utkwić w ich pamięci. Dużą rolę w występie klownów, oczywiście oprócz sztuczek, które wykonują, odgrywa ich strój.

Ubranie klowna musi być starannie dobrane, a równocześnie groteskowe i przerysowane na tyle, by samo w sobie wywoływało radosny śmiech widza. Zwykle są to więc przydługie, kolorowe spodnie na szelkach i buty w ogromnym rozmiarze. Istotna jest także peruka, zwykle ruda lub biała, chociaż możemy spotkać również klownów o tęczowych włosach. Nieodłącznym elementem i dopełnieniem stroju każdego klowna jest też czerwony, okrągły nos, nieodmiennie kojarzony z jego osobą.